ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΑΡΚΤΟΥ (ΔΙΓΛΩΣΣΟ)

Μοιράσου την εμπειρία σου για το ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΑΡΚΤΟΥ (ΔΙΓΛΩΣΣΟ) και βοήθησε τους χρήστες του Emporama.

Το βλέμμα του ποιητή διακρίνεικαλύτερα τον ορίζοντα. Νιώθει τηναλμύρα και το χώμα, τον παλμό τηςύπαρξης, τη σκουριά του χρόνου, τηνελπίδα. Το φως υπάρχει στα είδωλα, ενώστους στίχους διεισδύει η έμπνευση.Τότε η αυγή και Το δειλινό τουμετουσιώνονται σε ψιθύρισμα, σκέψη,πεφρασµένο δώρο.Ο ηµεροδρόµος ήλιος του ΗλίαΜαργιόλα περνάει από τα ίδια σημεία,ακούραστος και «τραγικός ερημίτης τουαπείρου», γράφει ποιήματα και νοήματα,εικόνες, μελωδίες «για να κοσμήσει απότην αρχή το άμορφο χάος…». Η φωνήτου ακούγεται σταθερή, λες κι έρχεταιαπό την πλευρά του πιο παλιού ανέμου.Κρατάει μια λύρα για να γεμίζει τη σιωπήκαι τα όνειρα. Γράφει: «Μην κλάψεις /γιατί όταν τα µάτια σου βουρκώνουν /φτωχαίνει ο ουρανός από άστρα»,θέλοντας να προσδώσει στην τέχνη τουτη λυρική διάσταση του έρωτα, τουπόνου, του μύθου, του συμβόλου, τουτραγουδιού. Με αυτά τα υλικάδοκιμάζεται στο χαρτί γνωρίζονταςεξάλλου ότι το µόνο που μένει είναι ημνήμη του ποιητή, η ευεξία και ηπαρηγοριά από τα λόγια του, η μόνηαληθινή όραση.«Αν ήμουν ποιητής / θα έστηνα έναλευκό τραγούδι /σε σταυροδρόμια καιπλατείες / Αν ήμουν αθώος, θα ήξερα νασωπαίνω / Αν ήμουν γενναίος /θαγιόµιζα τα µάτια σου / γαλάζιακαλοκαίρια…».